#wijvenweek. Dromendag

Dag 4, ik ga der ook eens aan beginnen. Ik steek de schuld op mijn vervelendste eigenschap; uitstellen! Maar ik voel me niet schuldig want de afgelopen 3 dagen heb ik op veel blogs gelezen dat u daar ook last van heeft. 

Dromen, heb ik dat. Ja ik heb die. Ik droom van een fulltime job in een kindercreche, maar helaas heb ik die nog niet gevonden. Ik droom daar van omdat ik dan een inkomen zou hebben dat op iets zou trekken en ik geen paniekaanvallen zou krijgen als ik er aan denk dat ik nog verkeersbelastingen moet betalen en binnen 2 maand de rekening voor mijn auto-verzekering krijg. Dat laatste overweeg ik nu trouwens om maandelijk te gaan betalen ipv 1 keer per jaar. 

Ik droom er ook van om eens veel tijd en goesting te hebben om eens echt alle hoeken en kanten en kamers van dit huis op orde te hebben. Zo kan ik hopelijk ook beter zien wat we hier allemaal hebben en wat we eventueel nog nodig hebben. 

Ik droom ook om meer tijd met mijn vriendinnen door te brengen. En nu zou u kunnen zeggen; maar dat ligt toch in uw handen. Daar geef ik u deels gelijk in. Want het is namelijk zo dat een deel van mijn vriendinnen nog studeert, studenten hebben genen tijd, weetwel. Maar hopelijk komt daar snel wat verandering in, ik mis ze. 

Ik droom soms ook dat mijn kat kan praten, zodat als ik thuiskom mijn kat mijn vragen kan beantwoorden of kan luisteren naar wat ik kwijt wil over mijn dag. Of omdat hij dan mij zou kunnen verdedigen tegen mijn papa, die enkel ziet wat ik niet doe en niet ziet wat ik wel doe. 

 

 

Zwitserland

Ik dacht vandaag een inhaalslag te doen omdat ik al 2 dagen niet heb meegedaan aan #wijvenweek. Maar ‘t zal niet voor vandaag zijn. Toen ik vanmorgen het nieuws hoorde was ik ineens klaarwakker. 

Ik denk aan de slachtoffers. Aan de familie, aan alle vriendjes en vriendinnetjes. 

En ik heb oneindig veel respect voor de reddingswerkers die op deze helse dag toch voor een heel klein beetje ook helden waren. 

 

kastje nummer 2

Als u dacht dat ik het had opgegeven, dan heeft u het wel degelijk mis, ik ruim nog steeds kastjes op. Vandaag het 2e, dat het zo lang heeft geduurd, heeft te maken met mijn zeer toffe eigenschap van oneindig uitstellen.

Bon, kast 2, zie hier hoe hij er aan het begin uit zag;

En dit is na 10min, dat het zo snel kan gaan dat was ik vergeten! Morgen volgt dus een ander kastje, wie weet doe ik het straks al.

Proper he! bent u niet fier op mij?!

En toen waren er 4 minder…

Tanden welteverstaan he! 

Ik heb mijn wijsheidstanden laten wegnemen. Afgelopen donderdag is dat gebeurd. Om 10u nuchter naar het ziekenhuis, dus al vanaf 12u die nacht niets meer gegeten (een echte hel zo 10u niet mogen eten). Aankomen, inschrijven, kamer krijgen (op materniteit trouwens), operatiejasje aandoen en wachten.

Uiteindelijk kwamen ze me dan toch halen om 11u40, en werd ik naar de operatiegang gebracht. Daar moest ik nog even wachten. Ondertussen passeren er verplegers en dokters die maar blijven kletsen over eten of die zelfs met een koffie passeren. Bon, 12u15, ik word in een voorkamer van de operatiezaal gerold. Krijg daar een infuus in. Voor de eerste keer was dat trouwens in 1 keer gelukt, die verpleger zei nog tegen mij dat ik zeer gemakkelijke aders had, terwijl alle vorige keren de verpleegsters er op staan vloeken hebben. Dan word ik verder gerold in het operatiekamer zelf. Hartslagmeter en dergelijke aangesloten, en dan mag je vertrekken. De anesthesist komt zich nog even voorstellen en dan krijg ik via mijn infuus mijn slaapmiddel. De anesthesist zegt nog dat ik het zal beginnen voelen in mijn arm, maar het zat al in mijn keel. Slaapwel zegt ie en daar ga ik. 

Wat er daarna gebeurd weet ik niet en hoef ik ook niet te weten denk ik. Ik ontwaak 2u later in de ontwaakzaal waar nog andere mensen liggen. De eerste keer was ik heel suf, zag 3 verpleegsters, werd een beetje lastig van dat zuurstofmasker dat ik om had en mompel dat ik nog wat verder ga slapen. (Dit herinner ik me maar vaag hoor) Daarna word ik iets beter wakker, begin te voelen dat er iets is gebeurd in mijn mond en kijk wat rond. De verpleegsters komen wat waarden opschrijven en dat ik geen pijnstiller meer krijg, want ik heb er net gehad. Nog even wachten dus. Iets later word ik naar mijn kamer gebracht, daar moet ik wachten tot de dokter komt. De dokter komt langs, zegt dat alles goed is en dat ik naar huis mag gaan. Nog een voorschrift voor de apotheek en weg ben ik! 

Nu zijn we een aantal dagen later en ik denk echt dat iets aan je mond laten doen het lastigste is dat er is. Het gaat al beter en de zwelling in mijn kaken is ook al wat afgenomen. Mijn wangen beginnen geel uit te slaan en ik kan gelukkig al iets vastere voeding eten, mijn darmen zullen gelukkig zijn. Morgen terug gaan werken, we zullen zien hoe dat gaat. 

Krokusvakantie

Ik werk op een kinderopvang, een zeer toffe kinderopvang. In de vakanties zijn we open van 6u30 tot 18u30. En ook al hoef ik tijdens de vakantie maar enkele uren te werken, zoiets kruipt in je kleren. Ik kijk uit naar morgenmiddag als ik de deur achter me dichttrek en aan mijn weekend begin. Eens goed uitrusten en hopelijk maandag met nieuwe moed en veel energie terug beginnen aan een nieuwe werk-week.

U vraagt zich waarschijnlijk hoe het zit met mijn DZV (dagen zonder vlees) project, wel, ik moet eerlijk toegeven, ik was gisteren vergeten dat het startte. Oeps, en ik heb dus gisteren vlees gegeten. Vandaag heb ik geen vlees gegeten (flink van mezelf) maar ik vrees dat ik morgen wel terug vlees zal eten, nuja, ik heb niet gezegd dat ik helemaal geen vlees meer ging eten en ik probeer er vanaf volgende week meer werk van te maken. Misschien moet ik dan ook eens op zoek naar een lekker alternatief voor mijn vlees, het zit namelijk tussen mijn oren dat ik niet zonder kan, omdat het zo lekker is. Bon, vanaf volgende week dus! Dit wordt trouwens nog heel interessant want ik ben echt een hel als het op eten aankomt. (ik doe u dat verhaal wel eens)

Vandaag trouwens geen kastje gekuist maar wel de strijk gedaan.

Kastjes

Deze bracht me op een idee! Haar opzet is om elke dag een kastje te sorteren en ook direct schoon te maken! Een heel leuke manier om een vervelende taak te volbrengen. Ik ben vandaag ook gestart. 

Ik heb de kastjes in de badkamer eens onder handen genomen. En wow, dat lucht op! Ik hou sowieso van een beetje structuur, orde en netheid en zo een rommelig vuil kastje omtoveren tot een goed georganiseerd en goed ruikend kastje, dat doet me echt plezier. 

Ik ga dit meer doen! Misschien niet elke dag, maar zo eens tussendoor, om mijn gedachten eens te verzetten of om verveling tegen te gaan. Volgende keer is het met foto’s, beloofd! 

DZV

Dat ik niet zo goed ben in blogs onderhouden dat had u waarschijnlijk al door. Nochtans lees ik elke dag een aantal blogs. Misschien moet ik er een gewoonte van maken om dan ook een artikel te schrijven. 

Hoe het ondertussen met mij gesteld is vraagt u zich af. Goed, het leven staat niet stil he, en de wereld draait ook vrolijk door. 

En omdat we het met maar 1 planeet moeten doen, ga ik ook mijn steentje bijdragen. Ik heb me ingeschreven voor DZV oftwel Dagen Zonder Vlees. Het opzet is simpel, nu, tijdens de vasten-periode geen of minder vlees eten. En niet om religieuze redenen maar voor het milieu. Want per dag dat je geen vlees eet, verkleint je ecologische afdruk. Ik ga misschien niet die hele periode GEEN vlees eten, maar ik ga er zeker op letten. Indien u nog lekkere vegetarische recepten heeft..  

 

 

20

Het is zover, ik ben 20. 

Ik weet niet wat ik er van moet denken, in mijn vriendengroep ben ik de eerste die deze leeftijd bereikt, en ik voel me dus zo wat eenzaam als niet-tiener. Pas op, het is enkel maar op papier en daar ben ik dan ook zeer blij om. Ik voel me niet beter of slechter dan toen ik nog gewoon 19 was, maar het zet me wel aan het denken hoor. 

Ik werk en heb een auto, maar zou zo stilaan moeten denken aan alleen wonen of bij het lief intrekken. Ik zou dat fantastisch vinden he, maar ik werk halftijds, niet ideaal dus. Ik ben al lange tijd op zoek naar een fulltime job, alleen liggen ze niet met hopen op mij te wachten. Okee, ik geef toe, ik ben een beetje van een luie zoeker…. Binnenkort maak ik er echt werk van, dan kan ik vooruit met mijn leven. Soms vraag ik me af of ik toch niet beter nog wat had gestudeerd, allemaal gedachten die mijn dagen vullen. Nu ben ik wel zeker dat ik niet terug naar school zou gaan, ik zou dat simpelweg niet kunnen. Misschien volg ik wel een cursus van thuis uit, dat lijkt me wel wat. 

Voor de rest heb ik me geweldig geamuseerd op mijn verjaardag, ik had een dag recup en moest dus niet werken, ik ben met mijn mama gaan shoppen. ‘s Avonds kreeg ik gourmet gepresenteerd door het lief en kreeg ik ook hele fijne cadeautjes! 

Moeilijk geval

Dat ik soms een moeilijk geval ben, dat kan ik wel zeggen van mezelf. 

Ik ben nog steeds op zoek naar de Onya bags die ik eerder al vermeldde, maar zonder resultaat.
Daarnaast ben ik op zoek naar speciale koeken, zo van die american cookies, maar het blijft niet gelijk de welke, ik heb die uit delhaise wel eens geprobeerd, maar dat is mijn ding niet. Het komt eigenlijk allemaal omdat ik op kamp ben geweest naar Spanje een aantal jaar geleden, en daar heb ik me ziek gegeten in een bepaald merk koeken. Chips Ahoy is de naam, en ik ben sindsdien al op zoek naar die koeken. Maar helaas ook niet in België verkrijgbaar! Gelukkig komt daar verandering in! Ik stootte op de site USfooz.be en daar kan je vanalles vanuit de US bestellen. Chips Ahoy is wel verkrijgbaar in de US, helaas nog niet op USfoodz. Nu, geen probleem, ik vroeg het even op hun Facebookpagina en ze konden me gelukkig maken, vanaf februari zou het beschikbaar moeten zijn, ik tel alvast af! 

Nu ben ik ook nog op zoek naar een bepaalde doos, de sunware multimedia box, ik heb al een paar Aveve’s en Brico’s afgelopen, maar helaas, deze box is niet te vinden! Mocht u ze ergens zien, geef me een seintje! 

Ziektekiemen en zakskes

Vandaag was niet mijnen dag, ik stond op met een zere keel,
ik dacht; ik zal eens drinken dan gaat da over!
NIET dus!  
2e gedacht; het zal een keelonsteking zijn, maar ook dat bleek geen waar.

Gedurende de dag voelde ik me steeds slapper en slapper worden! Jawel, echte ziektekiemen in mijn lijf, van het soort dat griep veroorzaakt vrees ik. Maar bon, na het werk genoeg nurofens genomen en ik hoop dat de echte griep uitblijft. Sebiet ne keer vroeg in mijn bed. 

Nu over die zakskes, ik ben dus op zoek naar onya bags, en wel de “weigh” versie van die zakjes. Maar helaas niet te vinden, ale, op internet wel maar wordt niet meer in België verkocht. Ik heb ze hier eens zien passeren bij thuis, van de vriendin van mijn vader. Die kon ze bij haar buren bestellen, die hadden een winkel. Maar die winkel is er niet meer en aan die zakskes geraken ze ook niet meer.
Dju toch! 
(mocht er iemand naar het buitenland gaan, waar ze dat wel verkopen, ik wil er zo! )